Cervantes S. Miguel
Urodzony 29 IX 1547 w Alcala. Zmarł 23 IV 1616 w Madrycie. Wybitny powieściopisarz i dramaturg hiszpański. Do 22 roku życia wraz z rodziną (ojciec cyrulik) przebywał w Valladolid, Madrycie i Sewilli. O jego studiach nie ma pewnych danych, prócz tego, że był uczniem humanisty Juana Hoyosa, zwolennika Erazma z Rotterdamu. Ciężkie warunki (był jednym z siedmiorga dzieci) zmusiły go do wyjazdu do Włoch w służbie kardynała Acquavivy. Brał udział w słynnej bitwie morskiej z Turkami pod Lepanto (1571), gdzie został ciężko ranny. W drodze powrotnej do kraju, 1575, dostał się do niewoli algierskiej, gdzie przebywał 5 lat, próbując ucieczek. W kraju został królewskim poborcą zboża i oliwy, wędrował po drogach Hiszpanii, narażając się na kłopoty i konflikty, które dwukrotnie zaprowadziły go do więzienia. Tam powstawały pierwsze rozdziały Don Kichota (1605). Pisać zaczął wcześnie, a pierwszym opublikowanym dziełem był konwencjonalny romans pasterski Galatea (1584). W tym czasie napisał ok. 20 utworów dramatycznych, wystawianych z powodzeniem przez wędrowne trupy aktorskie, z których zachowały się tylko dwa, w tym sławna tragedia patriotyczna Numancja. W 1615 wydał 8 komedii, pisanych pod wpływem Lopego de Vega, i tyleż intermezzów - realistycznych skeczów obyczajowych, które obok jego głównego dzieła przetrwały wraz z Nowelami przykładnymi (1613, wyd. pol. 1925).